بیانات حضرت آیت الله العظمی هاشمی شاهرودی (امام حسین علیه السلام به پیروزی خود اطمینان داشتند)

بیانات حضرت آیت الله العظمی هاشمی شاهرودی (امام حسین علیه السلام به پیروزی خود اطمینان داشتند)

امام حسين علیه السلام به پيروزي خود اطمينان داشتند

 

بسم الله الرحمن الرحیم و الحمد لله رب العالمین و الصلاة و السلام علی سیدنا و نبینا محمد وآله الطیبین الطاهرین

در برخی نصوص شواهدي وجود دارد دال بر اینکه حضرت سید الشهداء ابا عبد الله الحسین (ع) تصریح فرموده اند که : «خداوند خواسته است مرا كشته ببيند» و يا «هر كس با من سفر كند شهيد ميشود».اما از سوی دیگر گروهی از صاحبنظران ، درصددند كه با خدشه سندي و تاريخي به اين نقطه برسند كه اين روايات مآخذ صحيحي ندارند.ليكن بايد گفت كه ما اساساً نيازي به تصحيح سندي اين روايات نداريم چرا كه شواهد ديگري علاوه بر اين روايات حاكي از آن است كه امام حسین (ع) حتي اگر نگوييم يقين به شهادت داشتند لااقل ظنّ به اين مسأله داشتهاند؛ اين حقيقتي است كه مطالعه سير طبيعي امور در آن زمان، ما را به نتيجه آن ميرساند. پس اساساً امام(ع) نظر به كسب مظلوميت داشته و ميخواستند وضعيتي را پيش چشم توده مردم ايجاد كنند تا آنها به وضوح و آشکارا ببينند كه كساني كه متولي امور هستند تا چه ميزان مجرم و جنايتكار و به دور از انسانيت هستند چه رسد به اسلام و مبادي اسلامي.انسان وقتي جوانب قضيه را ملاحظه ميكند ميبيند كه امام(ع) خانواده و كودكان خود و برادرزادههايش را به كوفه ميبرد. در حالي كه اگر امام(ع) بر اساس آن چه صاحبان نظريه تفسیر سیاسی از قیام سید الشهدا (ع) ميگويند، نقشهاي دقيق براي اسقاط حكومت كشيده بود و به پيروزي خود مطمئن بودند، دليلي نداشت اين افراد را كه در اين هدف سياسي هيچ نقشي نداشتند به همراه خود ببرد.

رسالت تاريخي امام(ع)

نقش اين افراد تنها در محقق ساختن هدفي كه بر اساس نظريه تفسیر بر اساس رسالت تاریخی امام (ع) تبيين ميشود، بروز و ظهور مييابد، اين هدف ايجاد يك نتيجه فاجعه بار در وسيعترين سطح ممکن است . تا از خلال آن احساسات همه مردم به لرزه افتد و در نتيجه اعتبار حاكمان و سلطهگران در پيشگاه هرمنطق و تصوری فروریزد.پس وقتي هدف اين است، امام(ع) بايد اهل و عيال و كودكان خود را به همراه برد و تا جاي ممكن تنور اين فاجعه را داغتر نمايد تا مظلوميت حقيقي آن حضرت هر چه نمايانتر گردد و در مقابل، چهره دشمنان در كريهترين صورت ممكن، بروز يابد؛ تركيب كاروان سيد الشّهدا(ع) نشان ميدهد كه حداقل امام(ع) مطمئن به شهادت خويش و ناچار بودن خود از ايفاي اين نقش بودهاند.

پس بر اساس اين شاهد بايد گفت كه امام(ع) حداقل اين هدف را به عنوان هدف نخست (اسقاط حكومت) ياري نفرمود، ايشان به هدف دوم يعني ايجاد لرزه در وجدان امت نائل گردد. يكي ديگر از شواهد بر اين مطلب اين است كه آن حضرت بعد از آن كه از شهادت جناب مسلم بن عقيل آگاه شدند، همچنان به راه خود ادامه دادند و برنگشتند. در حالي كه اگر امام(ع) تنها و تنها يك هدف سياسي را ـ به معنايي كه شرح داديم ـ دنبال ميكردند، از آن جا كه فهميده بودند، مسلم شهيد شده است ميتوانستند برگردند زيرا هدف عملي نشده بود زيرا بنا به فرض، هدف فقط به دست گرفتن حكومت بوده است و حركت حضرت تنها متوجه به اين مسأله بوده است به نحوي كه اگر امام(ع) از ابتدا ميدانستند كه به اين نتيجه نميرسند حركت نميكردند.

خيانت اهل كوفه

پس وقتي مطلع شدند كه اهل كوفه خيانت كردهاند و مسلم بن عقيل به شهادت رسيده است و در نتيجه ديگر حضرت ياري در كوفه ندارند، نيل به هدف منتفي بوده و عليالقاعده ايشان بايد بر ميگشتهاند. ممكن است گفته شود حضرت در بصره نيز ياراني داشتهاند وليكن اين امر نيز كمكي براي وصول به هدف نميتوانسته باشد. زيرا آنها به كوفه نرسيده بودند و از سوي ديگر ابن زياد كه توانسته بود مسلم را كه در كوفه بود و بر امور مستولي شده بود، به شهادت برساند،‌ توان بيشتري بر استيلاء بر بصره و بصريها داشت.بنابراين، عدم مراجعت امام(ع) پس از رسيدن خبر شهادت جناب مسلم و پس از آن كه فرزدق شاعر بر خيانت كوفيان با عبارت «دلهايشان با تو شمشيرهايشان بر توست»( ( احقاق الحق، ج 27: 201؛ الامالي: 93).تأكيد نمودند و امام(ع) در عين اين كه سخن او را تكذيب نكردند ولي به راه خود ادامه دادند، نشان ميدهد كه امام هدفي بزرگتر از صرف مسأله به دست گرفتن حكومت در آن مقطع محدود از تاريخ اسلام داشتند. ايشان افقي بسيار وسيعتر و دوردستتر را نظاره ميفرمودند و به كل آينده امت اسلامي نظر داشتند و اين امر منوط و متوقف بر اقدامي ديگر است .شاهد ديگري كه بر اين مطلب وجود دارد، اين است كه وقتي به تاريخ و سيرة حضرت سيد الشّهداء(ع) نگاه ميكنيم ميبينيم كه آن حضرت پس از آن كه در مدينه و با فشار حكام اموي براي بيعت كردن با يزيد و تهديد ايشان به قتل مواجه شدند، اقدام به خروج فرمودند. همچنين كلماتي از آن حضرت صادر شده است مبني بر اين كه: «اينان مرا رها نخواهند كرد. مرا رها نخواهند كرد تا به قتل برسانند»( الارشاد: 76؛ الكامل في‌ التاريخ، ج 4، ص 40؛‌ البحار: 44/374)اينها تعابيري است كه از امام حسين(ع) صادر شده است و نشان ميدهد كه نقطه شروع حركت حضرت سيد الشّهداء(ع) ، نقطهاي است كه «حتي اگر او به پرده كعبه آويزان باشد او را به قتل ميرسانند» ـ چنان كه فرستاده يزيد به مكه نوشت ـ امام(ع) از اين نقطه شروع ميكند. در حالي كه اگر هدف ايشان بر پا كردن حكومت اسلامي به نحوي كه قائلين به این تفسير ميگويند، ميبود ايشان بايد فارغ از اين كه بني اميه ميخواهند ايشان را بكشند يا نه، اقدام به حركت ميفرمود، در حالي كه چنان كه گفته شد، ايشان بعد از مواجهه با فشار بني اميه و پس از آن كه دانستند كه طواغيت به هر حال ايشان را خواهند كشت ـ زيرا يا بيعت ميخواهند كه بيعت كند و يا او را به قتل ميرسانند ـ اقدام به حركت فرمود. پس در برابر ايشان به جز دو گزينه وجود نداشت؛ يا ميبايست امت را رها كند و به منطقهاي دور دست برود و بدل به يك انسان مجهول و ناشناخته شود كه اين بر خلاف اصل مسؤوليت شرعي بود كه بر عهده هر انساني نهاده شده است زيرا اين در واقع ترجيح دادن سلامت خود بر سلامت امت است.ويا ميبايست به اين شكل شهيد ميشد و هدف تاريخي خود را به انجام ميرساند. شواهد ديگري هم وجود دارد كه انسان ميتواند آنها را از مسير حركت امام(ع) و از خلال كلمات آن حضرت استخراج كند و همه دلالت بر اين دارند ـ و يا لااقلّ اين احتمال را در ذهن تقويت ميكند ـ كه امام حسين(ع) از ابتداي حركت از مدينه و مكه اين حقيقت را كه اين حركت منجر به شهادت خواهد شد مد نظر داشته است و اين كه اين قضيه، قضية شهادت و قرباني شدن و جانفشاني در اين سطح است تمام غرض و هدف ايشان ـ يا لااقل يكي از دو هدف ايشان ـ اين بوده است كه اگر در به دست گرفتن حكومت موفق نشد، تكليف و رسالت الهي خود را در بیدار کردن امت اسلامی ، به انجام رساند.

انگيزه سياسي امام حسين(ع)

تفسير و نظريه انگیزه سیاسی قیام حسینی ، علي رغم امتيازاتي كه دارد ليكن تفسيري جزئي و مقطعي است كه بر اساس آن، انگيزه و هدف امام (ع) ، انگيزه و هدفي محدود ميشود، هر چند كه اين هدف نيز هدفي شرعي است كه استحقاق آن را دارد كه براي آن بذل جان شود. ليكن بايد دانست كه انگيزهاي كه ما براي اين نهضت مبارك تصور ميكنيم بسيار وسيعتر و عميقتر از اين مقدار است .خداوند به همه ما توفیق پیروی از آن امام را عنایت فرماید.والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته

ارسال نظر

با ما در ارتباط باشید

برای اطلاع از مطالب جدید لطفا در خبرنامه سایت عضو شوید...